اگر جامعه ایده آل بود خیلی از این حرفها و صحبتهای به اصطلاح مسئولین یاوه گو و آخوندهای مفت خور ما جوابش سکوت بود... یعنی اینقدر بی ربط و چرت هستند که جوابی نمی شه داد... الان بدیش اینه که اینها با همین دزد و دروغها به یک مشت عوام زور می گن و منحرف می کنند... هرچند الان کلشون در اقلیت هستند... وگرنه این یاوها حتی ارزش اعتنا نداشت... درکل وقتی می بینی افرادی حرف حسابی ندارند و حرفاشون از سر شعار و حماقت و لج است همون سکوت کنی بهتر است... البته اگر این افراد خواستند سو استفاده کنند باید جلوشون وایساد و یا اجازه نداد قدرت بگیرند ...باید روی مسائل و مشکلات بحث و تبادل نظر رک و راست و بدون شعار و ملاحظه کرد... بشینند حرف بزنند که چرا دموکراسی نداریم... چرا نظام تمامیت خواه است ... چرا اقتصاد اینطوره... به اینها می گن حرف قابل اعتنا

همونی که گفتم... اون کارت معرکه بود... معرکه بود...ولی امید و ناامیدی و غیره از همین ارتباط دادن های بی خود شروع می شه... باید بتونی جدا کنی مسائل رو و بلند پرواز نباشی... مثلا به شکل کلی من توی هوش مصنوعی خبره هستم... توی برنامه نویسی حرف ندارم... چون کار کردم و خلاقیت لازم رو دارم... اما خوب مثلا توی مکانیک یا برق به شکل حرفه ای خیلی نمی دونم... حالا قرار نیست به خاطر کمال طلبی بگم نه من یا باید در همه رشته ها خبره باشم و یا اینکه هیچی نیستم... این یک نوع تفکر صفر و یک است... بقیه مسائل هم همین است... نباید به خاطر وسواس و بلندپروازی مسائل غیر مرتبط رو به هم ربط داد... در زمینه هوش مصنوعی ادعات می شه و در زمینه برق متواضعانه می گی که آماده یادگیری هستی و خیلی چیزهاش رو نمی دونی و برات سوال است و شاید اصلا خیلی هم علاقه ای نداری... بلاخره هر کسی به یک سری مسايل علاقه مند است... اما اگر قرار است کار کنی باید اونجا هم یادبگیری و جلو بری و بدونی که اراده و تصمیم باشه اونجا هم موفق می شی... هرچند باز برای اینکه واقعا تصمیم به همچون کاری بگیری باید ابعاد مختلف زندگی رو در نظر بگیری که اصلا آیا لزومی داره و من وقتش رو دارم یا نه....پس در همه احوالات باید منطقی برخورد کنی و یکی از رفتارهای منطقی پذیرش نقاط قوت و اذعان به نقاطی است که توشون کار نکردی...

این حرفها چرته ... خودت و فقط خودتی که می دونی چی می خوای و براش حرکت کنی و بدست بیاری... خودت می دونی... اگر به خودت اجازه اون چیزی که میل می کنه رو ندی... با کی می خوای کار دیگری بکنی؟ با کی؟ اگر هوای خودت رو نداشته باشی با کی؟ پس اگر نیازش داری هواشو داشته باش....

وقتی انتخابات رقابتی نیست و وقتی احزاب با عملکرد و شعارهای مشخص نیست دیگه انتخابات چه معنی میده ... چطوری می خواد رای اکثریت بازتاب بشه؟ دموکراسی یعنی خرد جمعی و رای اکثریت... وقتی رای اکثریت و نظرات مختلف و رقابت وجود نداشته باشد دموکراسی معنی ندارد و میشه یک وسیله گول زنک

یکی از تجارب کارهام که می تونه نگرش باشه حل کردن مساله است... یعنی اینکه شما حس کنی مساله ای وجود داره و شما با در نظر گرفتن جوانب مختلف در حال حلش هستی... که البته من در پیاده سازی کار و جوانب مختلف خیلی زیاد راه حل دادم و حل کردم. وقتی حل می شه شما از نتیجه بدست آمده احساس رضایت می کنی و یا چیزی که قبلا برات مشخص نبوده مشخص می شه...

بخشی از مردی به اون حالا غرور و رفتار مردونه است... اما بخش مهمش اینه که بتونی روک و راست باشی... بتونی منصف باشی... بتونی جانب چیزی که منطقی است و عقلانی است برو بگیری... بتونی از خودت و جامعه و مردمت در مقابل ظلم دفاع کنی... مردی به این چیزاست...به همین خاطر با دیدن بعضی این عرزشی ها که چس ناله می کنند و خرافی و دروغگو هستند و یا شخص پرست هستند از افراد مذهبی تا حکومتی، حس می کنم انگار مرد نیستند... به اندازه کافی مرد نیستند... یک شخصیت متزلزل یا ریاکار و یا سردر گمی دارند...پس بخشی از اعتراضات ما اعتراض به مردونگی در جامعه است... یارو پخمه زاکانی زده دو نفر رو کشته و هنوز پوز خند می زنه ... مرد باید بیاد بزنه توی دهن این و امثال این و کلا حکومت بی مسئولیت...

واقعا وقتی فکرش رو می کنی، آخوندها خیلی خرشون رو دراز بستند... اونها هم یک سری آدم هستن مثل ملیونها شهروند ایرانی... شهروندانی که همه صاحب نظر و اندیشه و فکر هستند... اما یک مشت عهد عتیق شدن وکیل وصی مردم... کسی نمی گه حرف نزنند ولی در حوزه و به اندازه کوپن خودشون... باید ملت یه جوری نشون بده که تسلیم این حفقان نیست... چه میدونم اینجور بپوشید چیه؟ از کجا اومده؟ این اتفاقا تنها جایی است که می خوان افسار بردگی رو به گردن مردم به شکل نمادین بندازن و مردم هم به همین خاطر مقاومت می کنند.

اگر بنا به زبان منطقی و جدی باشه که داریم می گیم آقای محترم داری زور می گید. این نظام نوعی نظام دیکتاتوری است... شایسته سالاری وجود نداره... برای چه؟ برای چه باید حق ملت خورده بشه؟ برای چی نباید دموکراسی و شایسته سالاری داشته باشیم؟اما وقتی زور می گن و جالبه که پشت دین و اعتقادات هم قایم می شن، خوب مردم چاره ای جز زدن این موضوعات و البته زیرسوال بردن صداقت و عقلانیت اینها ندارند... دیگه احمق فحش نیست یک توصیف است... دیگه خائن و جیره خور فحش نیست یک توصیف است... کی با دشمنش لاس می زنه... کی مقابل دشمنش داد نمی زنه.... چرا بریزه توی خودش حرف دلش رو؟آخه اینها آدمن... جانورهای دو پا.... اگر زور نمی گفتند و راضی به سهم خودشون بود کسی کارشون نداشت...اینجا دیگه جای چه می دونم کتابی و آدابی حرف زدن نیست... بله اگر دو طرف تلاش کنند که مستدل حرف بزنند می شه ولی وقتی یک طرف پاش رو گذاشته روی گردن ملت که نمیشه... اول باید پاش رو برداره...

می دونیم که سهم ایران در اقتصاد جهانی با وجود این همه منابع در حدود نیم درصد است... سهم کشورهایی مثل آمریکا بیش از بیست و پنج درصد است. واقعیت این است که ما خیلی هنر بکنیم بتونیم از کشور خودمون دفاع کنیم وگرنه مسئله خاصی برای کسی نیستیم. الان اگر رقابتی هم باشه بین آمریکا و چین و غیره است....جایگاه ما همینه... البته خیلی از کشورهای دیگه هم همین هستند. شاید حتی برخی کشورهای اروپایی نیز همین وضعیت را دارند اما مردمشان در رفاه و آسایش هستند. دنبال گنده گوزی و کل کل با کسی هم نیستند.مسئله اصلی همین است... اینکه قرار نیست به شکل کمال گرایانه فکر کنیم خوشبختی ما در این است که بتوانیم هم تراز ابرقدرتها بپریم. خیر باید واقع بین باشیم. ما کشوری با سابقه تاریخی و فرهنگی هستیم. پتانسیل گردشگری داریم. فرهنگ خاص خود را داریم. تولیدات خاصی داریم. و شاید بتواینم مانند یک کشور معمولی گلیم خود را از آب بکشیم و همین هم خودش امتیاز بزرگی است.هیجان ملی گرایی خود را نیز نهایتا در مسابقات ورزشی پیاده کنیم. هر انسانی در هر کشوری هم باشه هدفش همین آسایش و آرامش مردم و شهروندانش است... این شعارهایی که اینها علیه این و آن کشور می دن یا توطئه و ردگم کنی است و یا حماقت است...بیایید واقع بین باشیم.. حتی اگر قرار است پیشرفت کنیم اینجوری بهتر پیشرفت می کنیم.... مهم آرامش خودمون است... کون لق بقیه کشورها... هنر کنیم خودمان باشیم..

توی توییتر یک گروه دیدم به اسم ری استرات... نمی دونم واقعی هستند یا نه و یا پروژه خود رژیم هستند و شاید هم سایبری ولی خیلی افکار چرتی داشتند... مثلا ضد زرتشتی!!! ضد بهایی!!! حامی کورش!!! حامی علی!!! یک ملغمه ای بودن برای خودشون....خیلی هم راحت به اقلیتها تعرض و نفرت پراکنی می کردند... دقیقا توی همین مایه ها یکی مثل رافئی پور هست که باز نسبت به بهایی و یهودی و غیره نفرت پراکنی می کنه...مذهب چیه؟ گفتن دروغ نگو... حالا چه علی گفته باشه چه عمر... مهم این است که دروغ نگویید... چه اهمیتی داره چه مذهبی هستی وقتی راحت دروغ هم می گی... به عقیده همدیگر احترام بگذرایمبعد دیدم بابا اصلا انگار تعصب بی جا به هر مذهبی (هرچی می خواد باشه) خودش نوعی جهل و حماقت است... در این راستا هر گروه افراطی ممکنه قرار بگیره... نژادپرستی، قوم پرستی و مذهبی افراطی همه انواع و اقسام یک نوع تفکر جاهلانه هستند... هر کسی که زیادی در شیپور تفرقه و نفرت پراکنی به مذاهب می دمه به عقل و نیتش مشکوک باشید...در خلوت خودمون و خوشبین به انسانها بودیم.. نمی دونستم میون جانورها زندگی می کنیم... بابا اینها دیگه کین... طرف می گه اوقاف رو گفتم مادام العمر بدن به من... یا مثلا ۱۷ ملیارد خرج طلبه های کردم... کدوم طلبه... طلبه برای این کشور چه قدمی برداشته؟! اون هم که از ماجرای ثقتی! یعنی اصلا سرم سوت کشید... کجا هستیم ... کجا زندگی می کنیم... اینها کین!!!نمی خوام تعمیم بدم ولی واقعا دیگه نسبت به هر نوع تعصب و جهل و چرند گویی بیزار شدم... قبلا تحملشون می کردم ولی اینجور آثار مخربشون رو ندیده بودم...هنوز به درصد زیادی از ایرانیها که آگاه شدن اعتقاد دارم ولی واقعا وضع یک بخشی از جامعه تاسف بار است!!!

یک مشت گوسفند فاقد قوه تشخیص و تحلیل که همه چی رو با هم قاطی می کنند. بعد با همین خزعبلات و توهمات فکری تازه بر یک مشت ملت هم حاکم هستند و نتیجه می شه همین بدبختی و بی کفایتی... تا تغییر نکنی این دور تکرار می شه... باید شجاعت رودر رویی با واقعیات رو داشته باشی...البته ما دنبال حقمون هستیم... حالا هر خزعبلی توی ذهنش هست برای خودش... الان این چه انتخاباتی است.. این چه اقتصادی است... این چه سیاست خارجی است... تو اینها که می تونیم فشار بیاریم...اگر بخوان باز چرت و پرت بگن باید فکر اساسی کنیم... کلی از بیت المال رو خرج توهمات خودشون کردن

حرفهای زوری می شنوی که خشم وجودت رو فرا می گیری... به چهارتاشون با فحش جواب می دی... اما آیا این به چه نتیجه ای می رسد؟ من خشمگین هستم و ملیونها نفر دیگه هم در این کشور خشمگین هستند... الان خشم به هیئاتها و حتی همون مردم به اصطلاح مذهبی تر هم رسیده...خشم از خیلی چیزها... از تکبر و ریا و حرف مفت...من خشمگینم و ملیونها نفر دیگه... این خشم آیا به جایی می رسد؟ آیا منجر به تغییرات دلخواه می شود؟البته تا حدی که تاثیر داشته... الان با مثلا بیست سال پیش که همین خرمذهبی ها هر کار دلشون می خواست می کردن قابل مقایسه نیست... ولی باز هم باید جلو بریم...

کمی افسرده ام نمی دونم چرا... اضطراب است پیش نرفتن کار است... نمی دونم چیه... سرگردونی است... ناراحتی است.... نا امیدی است... چیه...

اما بلاخره باید پیش رفت دیگه...

کار و تمرکز روی کار مفید خیلی مهم است... هی حواسم پرت سایت و خبر و غیره میشه... البته آگاهی و آگاهی دادن خوب است اما بالاتر از اون تصمیم و اقدام است...

اما فعلا که همه درگیر زندگی شدیم.... اما باز اعتیاد و حواسپرتی زیاد هم خوب نیست... بهترین کار انجام کارهاست.

این مورد دیگه موردی نیست که بشه راحت پیچوندش... فیلمش میلونها بار دیده شده و مردم در جریان قرار گرفتند.... به شکل نمادین آن هم از طرف «مدیر کل ارشاد» .... الان توپ توی زمین رژیم است و مردم نظاره گر که قرار است باز ماستمالی کنند که در آنصورت بیشتر ابروشون می ره... بدجور کیش مات شدن...این همه می گیم که ظاهر و شعار معیار اخلاق و مسئولیت پذیری نیست.... حالا تحویل بگیرند... دیگه با چه رویی دم از این شعارها می دن... کسی که بیشترین شعارها رو داد بیشتر گندش بالا آمد....خوشحالم که دستشون رو شد... درسی باشه برای اون زودباورها که شعارهای اینارو باور کرده بودند که که این سیستم تناقض و زور را بهتر بشناسند. این نتیجه عدم شفافیت و سیستم ریا و تزویر و شعار است.